اِقْرَاْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِيْ خَلَقَ
تو -ئهى موحهممهد- وێ يا بۆ ته هاتییه خوارێ ژ قورئانێ ب ناڤێ خودايێ خۆ يێ د ئافراندنێ دا ئێكانه بخوينه.
خَلَقَ الْاِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ
ئهوێ ههمى مرۆڤ ژ خوينهكا هشك وتهڕ ئافراندين.
اِقْرَاْ وَرَبُّكَ الْاَكْرَمُ
تو وێ بخوينه يا بۆ ته هاتییه خوارێ، وهندى خودايێ تهيه مهردينییا وى يا بهرفرههه.
الَّذِيْ عَلَّمَ بِالْقَلَمِ
ئهوێ بهنییێن خۆ فێرى نڤيسينا ب قهلهمى كرين.
عَلَّمَ الْاِنْسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ
مرۆڤ فێرى وى تشتى كر يێ كو وى نهدزانى.
كَلَّا٘ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَيَطْغٰ٘ي
ب ڕاستى هندى مرۆڤه پێ ل توخويبێن خودێ ددانت.
اَنْ رَّاٰهُ اسْتَغْنٰي
ئهگهر خۆ زهنگين وبێ منهت ديت.
اِنَّ اِلٰي رَبِّكَ الرُّجْعٰي
ڤێجا ههر سهرداچوويهك بلا بزانت كو دويماهییا وى بۆ نك خودێیه.
اَرَءَيْتَ الَّذِيْ يَنْهٰي
ئهرێ ته تشتهكێ عهجێبتر ژ سهرداچوونا وى كهسى ديتییه (كو ئهبووجههله) ئهوێ بهنییهكێ مه (كو موحهممهده) پاشڤهدبهت.
عَبْدًا اِذَا صَلّٰي
دهمێ دبينت بهنییهكێ مه (كو موحهممهده) يێ نڤێژێ دكهت.
اَرَءَيْتَ اِنْ كَانَ عَلَي الْهُدٰ٘ي
ئهرێ ته ديتییه ئهگهر ئهو يێ ژ نڤێژێ دئێته پاشڤهبرن ل سهر هيدايهتێ بت ئهرێ چاوا ئهو وى پاشڤهدبهت؟
اَوْ اَمَرَ بِالتَّقْوٰي
يان ئهگهر ئهو ب تهقوادارییێ فهرمانێ ل خهلكى بكهت ئهرێ ئهو دێ وى ژ وێ چهندێ پاشڤهبهت؟
اَرَءَيْتَ اِنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰي
ئهرێ ئهگهر ئهو گۆتنا وى درهو دهربێخت، وپشت بدهتێ.
اَلَمْ يَعْلَمْ بِاَنَّ اللّٰهَ يَرٰي
ئهرێ ما ئهو نزانت كو هندى خودێیه ههمى كارێ وى دبينت؟
كَلَّا لَئِنْ لَّمْ يَنْتَهِ لَنَسْفَعًاۣ بِالنَّاصِيَةِ
نهخێر وه نينه وهكى ئهو هزر دكهت، ئهگهر ئهو ڤێ خرابییا خۆ بهس نهكهت ئهم ب دژوارى دێ ناڤچاڤێن وى گرين ووى هاڤێينه د ئاگرى دا.
نَاصِيَةٍ كَاذِبَةٍ خَاطِئَةٍ
ناڤچاڤهكا درهوين د گۆتنێ دا، وخهلهتكار د كريارێ دا وى ههيه.
فَلْيَدْعُ نَادِيَهٗ
ڤێجا ئهڤ سهرداچوويه بلا خهلكێ ديوانا خۆ يێن ئهو خۆ پێ پشت گهرم دكهت ئاماده بكهت.
سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَ
ئهم ژى دێ گازى ملياكهتێن عهزابێ كهين.
كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَاسْجُدْ وَاقْتَرِبْ
وه نينه وهكى ئهبووجههل هزر دكهت، ئهو نهشێت چو نهخۆشییان بگههينته ته -ئهى موحهممهد- ڤێجا گوهدارییا وى نهكه دهمێ ئهو بهرێ ته ددهته نهكرنا نڤێژێ، وتو بۆ خودايێ خۆ ههڕه سوجدێ، و ب كرنا عيبادهتى خۆ نێزيكى وى بكه.