وَالضُّحٰي
خودێ ب ڕۆژێ هه‌مییێ سويند خوار.
وَالَّيْلِ اِذَا سَجٰي
و ب شه‌ڤێ ئه‌گه‌ر ڕاوه‌ستا وتارییا وێ دژوار بوو. وهه‌ر تشته‌كێ خودێ حه‌ز بكه‌ت ئه‌و سويند پێ دخۆت، به‌لێ بۆ مرۆڤان چێ نابت ژبلی خودێ ب تشته‌كێ دى سويند بخۆن؛ چونكى سويندا نه ب خودێ بت شركه.
مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلٰي
خودايێ ته -ئه‌ى موحه‌ممه‌د- تو نه‌هێلاى، ده‌مێ وى وه‌حى ڤه‌هێلاى ووى كه‌رب ژ ته ڤه‌نه‌بوويه.
وَلَلْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لَّكَ مِنَ الْاُوْلٰي
وئاخره‌ت بۆ ته ژ دنيايێ چێتره.
وَلَسَوْفَ يُعْطِيْكَ رَبُّكَ فَتَرْضٰي
وپاشى ل ئاخره‌تێ خودايێ ته -ئه‌ى موحه‌ممه‌د- هند قه‌نجییان دێ ده‌ته ته، كو تو پێ ڕازى ببى.
اَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيْمًا فَاٰوٰي
ئه‌رێ ما وى به‌رێ تو ئێتيم نه‌ديتبووى، ڤێجا وى تو حه‌واندى وچاڤدێرى ل ته كر.
وَوَجَدَكَ ضَآلًّا فَهَدٰي
ئه‌رێ ما وى تو نه‌ديتبووى ته چو ژ كيتابێ وباوه‌رییێ نه‌دزانى، ڤێجا وى ئه‌و نيشا ته دا يێ ته نه‌دزانى، وبه‌رێ ته دا باشترين كرياران؟
وَوَجَدَكَ عَآئِلًا فَاَغْنٰي
ئه‌رێ ما وى تو فه‌قير نه‌ديتبووى، ڤێجا وى ڕزقێ ته دا ته، ودلێ ته ب قه‌ناعه‌تێ وصه‌برێ ده‌وله‌مه‌ند كر؟
فَاَمَّا الْيَتِيْمَ فَلَا تَقْهَرْ
ڤێجا هندى ئێتيمه تو سه‌ره‌ده‌رییه‌كا خراب د گه‌ل نه‌كه.
وَاَمَّا السَّآئِلَ فَلَا تَنْهَرْ
وهندى خازۆكه تو وى پاشڤه‌نه‌به، وخوارنێ بدێ، وهه‌وجه‌يییا وى بۆ ب جهـ بينه.
وَاَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ
وهندى قه‌نجییا خودايێ ته‌يه يا وى د گه‌ل ته كرى تو به‌حس ژێ بكه.