وَالْفَجْرِ
خودێ ب دهمێ ئهلندێ سويند دخۆت.
وَلَيَالٍ عَشْرٍ
و ب ههر دههـ شهڤێن يهكێ ژ مهها ذولحججه وتشتێ ئهو پێ پيرۆز بووين.
وَّالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ
و ب ههر جۆتهك وكتهكا ههبت.
وَالَّيْلِ اِذَا يَسْرِ
و ب شهڤێ دهمێ ب تارییا خۆ ڤه دچت.
هَلْ فِيْ ذٰلِكَ قَسَمٌ لِّذِيْ حِجْرٍ
ئهرێ ما د ڤان سويندان دا قهناعهتهك بۆ خودان عهقلی نينه؟
اَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ
ئهرێ ما ته -ئهى موحهممهد- نهديت كانێ خودايێ ته چ د گهل مللهتێ عادییێن ئويجاخا ئرهم كر.
اِرَمَ ذَاتِ الْعِمَادِ
خودانێن ئاڤاهییێن بلند ل سهر ستوينان.
الَّتِيْ لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِي الْبِلَادِ
ئهوێن وهكى وان د مهزنییێ وهێزێ دا ل وهلاتى نههاتينه ئافراندن؟
وَثَمُوْدَ الَّذِيْنَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ
وكانێ وى چ د گهل ثهموودییێن مللهتێ صالحى كر، ئهوێن كهڤر د نهالان سمتين وبۆ خۆ كرينه خانى.
وَفِرْعَوْنَ ذِي الْاَوْتَادِ
وفيرعهونێ مهلكێ (مصرێ)، خودانێ وى لهشكهرێ ملكێ وى موكم كرى، وئهو ب هێز ئێخستى؟
الَّذِيْنَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِ
ئهوێن هه يێن زۆردارى كرى، وستهم د عهردێ خودێ دا كرى.
فَاَكْثَرُوْا فِيْهَا الْفَسَادَ
و ب زۆردارییا خۆ گهلهك خرابى تێدا زێده كرى.
فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ
ڤێجا خودايێ ته عهزابهكا دژوار داڕێته سهر وان.
اِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ
هندى خودايێ ته يه -ئهى موحهممهد- ل بهر وان دانايه يێن بێ ئهمرییا وى دكهن، ئهو پيچهكێ ل دويڤ وان بهرددهت، پاشى ب دژوارى وان دگرت.
فَاَمَّا الْاِنْسَانُ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ رَبُّهٗ فَاَكْرَمَهٗ وَنَعَّمَهٗ فَيَقُوْلُ رَبِّيْ٘ اَكْرَمَنِ
ڤێجا هندى مرۆڤه ئهگهر خودايێ وى ئهو ب خۆشییێ جهڕباند، وڕزقێ وى بهرفرههـ كر، وحالێ وى خۆش كر، ڤێجا ئهو دێ هزركهت ئهڤه ژ بهر هندێیه چونكى ئهو ل نك خودێ يێ ب قهدره، ڤێجا ئهو دێ بێژت: خودايێ من قهدرێ من گرت.
وَاَمَّا٘ اِذَا مَا ابْتَلٰىهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهٗ فَيَقُوْلُ رَبِّيْ٘ اَهَانَنِ
وئهگهر وى ئهو جهڕباند، وڕزقێ وى لێ بهرتهنگ كر، ئهو دێ هزركهت ئهڤه ژ بهر هندێیه چونكى ئهو ل نك خودێ يێ بێ بهايه، لهو دێ بێژت: خودايێ من ئهز ڕهزيل كرم.
كَلَّا بَلْ لَّا تُكْرِمُوْنَ الْيَتِيْمَ
وه نينه وهكى ئهڤ مرۆڤه هزر دكهت، قهدرگرتن ب گوهدارییا خودێیه، وڕهزيلكرن ب بێ ئهمرییا وییه، وهوين قهدرێ ئێتيمى ناگرن، وجوان سهرهدهرییێ د گهل ناكهن.
وَلَا تَحٰٓضُّوْنَ عَلٰي طَعَامِ الْمِسْكِيْنِ
وهندهك ژ ههوه بهرێ هندهكان نادهنه دانا خوارنێ بۆ پێتڤییان.
وَتَاْكُلُوْنَ التُّرَاثَ اَكْلًا لَّمًّا
وهوين حهقێ يهك ودو د ميراتى دا گهلهك دخۆن.
وَّتُحِبُّوْنَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا
وهوين ب حهژێكرنهكا زێده حهز ژ مالی دكهن.
كَلَّا٘ اِذَا دُكَّتِ الْاَرْضُ دَكًّا دَكًّا
دڤيا هوين ب ڤى ڕهنگى نهبان، وئهگهر عهرد هژيا وهندهك ب سهر هندهكێ دا هاته خوارێ.
وَّجَآءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا
وخودايێ ته هات دا حوكمى د ناڤبهرا خهلكى دا بكهت، وفريشته ڕێز ب ڕێز ڕادهوستاى.
وَجِايْٓءَ يَوْمَئِذٍۣ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَّتَذَكَّرُ الْاِنْسَانُ وَاَنّٰي لَهُ الذِّكْرٰي
ووێ ڕۆژا مهزن جههنهم هاتهئينان، وێ ڕۆژێ كافر دێ بيرا خۆ لێ ئينتهڤه ودێ تۆبه كهت، وتۆبه دێ ژ كيڤه ب دهست كهڤت، ووى د دنيايێ دا خۆ ژێ دابوو پاش وئهڤرۆ نه دهمێ وێ تۆبێیه؟
يَقُوْلُ يٰلَيْتَنِيْ قَدَّمْتُ لِحَيَاتِيْ
ئهو دبێژت: وهى خوزى من د دنيايێ دا كارهكێ وهسا بۆ خۆ كربا ل ئاخرهتێ من مفايهك بۆ ژينا خۆ ژێ ديتبا.
فَيَوْمَئِذٍ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهٗ٘ اَحَدٌ
ڤێجا ل وێ ڕۆژا سهخت وگران كهسهك نينه بشێت وهكى خودێ وان عهزاب بدهت يێن بێ ئهمرییا وى كرى.
وَّلَا يُوْثِقُ وَثَاقَهٗ٘ اَحَدٌ
وكهسهك نهشێت وهكى خودێ گرێدانێ بكهت، وكهس نهشێت د ڤێ چهندێ دا بگههته وى.
يٰ٘اَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ
ئهى نهفسا ب زكرێ خودێ وباوهرییێ ڕحهت وتهنا دبت، و ب وێ قهنجییێ يا خودێ بۆ خودان باوهرى ئاماده كرى پشت ڕاست دبت.
ارْجِعِيْ٘ اِلٰي رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً
بزڤڕه نك خودايێ خۆ يا ڕازى ب وى قهدرێ خودێ بۆ ته گرتى، وخودێ يێ ژ ته ڕازى.
فَادْخُلِيْ فِيْ عِبٰدِيْ
ڤێجا تو وهره د ناڤ بهنییێن من يێن چاك دا.
وَادْخُلِيْ جَنَّتِيْ
وتو د گهل وان وهره د بهحهشتا من دا.