وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِيْنَ
عه‌زابه‌كا دژوار بۆ وان بت يێن حيلێ د پيڤان وكێشانێ دا دكه‌ن.
الَّذِيْنَ اِذَا اكْتَالُوْا عَلَي النَّاسِ يَسْتَوْفُوْنَ
ئه‌وێن ئه‌گه‌ر تشته‌كى ژ خه‌لكى بكڕن پيڤانێ يان كێشانێ ب دورستى پێك دئينن.
وَاِذَا كَالُوْهُمْ اَوْ وَّزَنُوْهُمْ يُخْسِرُوْنَ
وئه‌گه‌ر تشته‌ك فرۆته خه‌لكى پيڤانێ يان كێشانێ كێم دكه‌ن، ڤێجا پا حالێ وى چيه يێ دزییێ ژ خه‌لكى بكه‌ت، وتشتێ وان بێ بها بكه‌ت؟ ئه‌و ژ وان يێن حيلێ د كێشان وپيڤانێ دا دكه‌ن بۆ عه‌زابێ هه‌ژيترن.
اَلَا يَظُنُّ اُولٰٓئِكَ اَنَّهُمْ مَّبْعُوْثُوْنَ
ئه‌رێ ما ئه‌وێن حيلێ د كێشان وپيڤانێ دا دكه‌ن باوه‌ر ناكه‌ن كو خودێ دێ وان ڕاكه‌ته‌ڤه ؟
لِيَوْمٍ عَظِيْمٍ
ل ڕۆژه‌كا مه‌زن و دێ حسێبێ سه‌را كريارێن وان د گه‌ل كه‌ت؟
يَّوْمَ يَقُوْمُ النَّاسُ لِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ
ڕۆژا مرۆڤ ل به‌ر ده‌ستێ خودێ ڕادوه‌ستن، ڤێجا ئه‌و حسێبا تشتێ هوير وگر د گه‌ل وان دكه‌ت، وئه‌و وێ ڕۆژێ بۆ خودايێ هه‌مى چێكرییان دچه‌مياينه.
كَلَّا٘ اِنَّ كِتٰبَ الْفُجَّارِ لَفِيْ سِجِّيْنٍ
حه‌قى ئه‌و نينه يا ئه‌و دكه‌ن ده‌مێ حيلێ د كێشان وپيڤانێ دا دكه‌ن، ڤێجا بلا ئه‌و خۆ ژ وێ چه‌ندێ بده‌نه پاش. هندى دويماهییا سه‌رداچوويان وجهێ وانه د ته‌نگییێ دايه.
وَمَا٘ اَدْرٰىكَ مَا سِجِّيْنٌ
وتو چ دزانى كانێ ئه‌ڤ جهێ ته‌نگ چيه؟
كِتٰبٌ مَّرْقُوْمٌ
كيتابه‌كا نڤيسییه وه‌كى وى نه‌قشێ ل سه‌ر جلكى نه‌دئێته ژبيركرن ونه دئێته ژێبرن.
وَيْلٌ يَّوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِيْنَ
عه‌زابه‌كا دژوار وێ ڕۆژێ بۆ دره‌وپێكه‌ران بت.
الَّذِيْنَ يُكَذِّبُوْنَ بِيَوْمِ الدِّيْنِ
ئه‌وێن دره‌وێ ب هاتنا ڕۆژا جزادانێ دكه‌ن.
وَمَا يُكَذِّبُ بِهٖ٘ اِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ اَثِيْمٍ
وته‌عداكه‌ره‌كێ پڕگونه‌هكار نه‌بت كه‌س دره‌وێ پێ ناكه‌ت.
اِذَا تُتْلٰي عَلَيْهِ اٰيٰتُنَا قَالَ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ
ئه‌گه‌ر ئايه‌تێن قورئانێ بۆ وى هاتنه خواندن، ئه‌و دبێژت: ئه‌ڤه چيڤانۆكێن خه‌لكێ به‌رێنه.
كَلَّا بَلْ رَانَ عَلٰي قُلُوْبِهِمْ مَّا كَانُوْا يَكْسِبُوْنَ
وه نينه وه‌كى ئه‌و دبێژن، به‌لكى ئه‌و ئاخفتنا خودێ‌یه ووه‌حییا وییه بۆ پێغه‌مبه‌رێ وى، وهه‌ما دلێن وان ژ باوه‌رى پێ ئينانێ هاتنه گرتن ژ به‌ر وان گونه‌هێن مشه يێن وان كرين.
كَلَّا٘ اِنَّهُمْ عَنْ رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّمَحْجُوْبُوْنَ
وه نينه وه‌كى كافر دبێژن، به‌لكى ئه‌و ڕۆژا قيامه‌تێ ژ ديتنا خودايێ خۆ د بێ بارن.
ثُمَّ اِنَّهُمْ لَصَالُوا الْجَحِيْمِ
پاشى هندى ئه‌ون ئه‌و دێ چنه ئاگرى وتام كه‌نه گه‌رما وى.
ثُمَّ يُقَالُ هٰذَا الَّذِيْ كُنْتُمْ بِهٖ تُكَذِّبُوْنَ
پاشى دێ بۆ وان ئێته گۆتن: ئه‌ڤه ئه‌و جزايه يێ هه‌وه دره‌و پێ دكر.
كَلَّا٘ اِنَّ كِتٰبَ الْاَبْرَارِ لَفِيْ عِلِّيِّيْنَ
وه نينه، ئه‌ڤ قورئانه چيڤانۆكێن خه‌لكێ به‌رێ نينه. هندى كيتابا باشكارانه د پێكێن بلند دايه به‌حه‌شتێ.
وَمَا٘ اَدْرٰىكَ مَا عِلِّيُّوْنَ
وما تو چ دزانى -ئه‌ى موحه‌مه‌د- كانێ ئه‌ڤ پێكێن بلند چنه؟
كِتٰبٌ مَّرْقُوْمٌ
كيتابا باشكاران يا نڤيسییه وه‌كى وى نه‌خشێ ل سه‌ر جلكى نه‌دئێته ژبيركرن ونه دئێته ژێبرن.
يَّشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُوْنَ
فريشته‌يێن هه‌ر عه‌سمانه‌كى يێن نێزيك وێ دبينن.
اِنَّ الْاَبْرَارَ لَفِيْ نَعِيْمٍ
هندى خودانێن ڕاستییێ وگوهدارییێنه د به‌حه‌شتێ دا خۆشییێ دبه‌ن.
عَلَي الْاَرَآئِكِ يَنْظُرُوْنَ
ل سه‌ر ته‌ختان به‌رێ خۆ دده‌نه خودايێ خۆ.
تَعْرِفُ فِيْ وُجُوْهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيْمِ
ووێ خێرا وى بۆ وان ئاماده كرى، تو گه‌شاتییا خۆشییێ ل سه‌ر دێمێن وان دبينى.
يُسْقَوْنَ مِنْ رَّحِيْقٍ مَّخْتُوْمٍ
مه‌يه‌كا خوڕى وصه‌فاندى د هنده‌ك ئامانێن موكم دا بۆ وان دئێته‌دان وئه‌و ژێ ڤه‌دخۆن .
خِتٰمُهٗ مِسْكٌ وَفِيْ ذٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنٰفِسُوْنَ
يا كو دويماهییا وێ بێهنا مسكێیه ، وئه‌وێن به‌رى يه‌ك ڕادكه‌ن بلا د ڤێ خۆشییا به‌رده‌وام دا به‌رى يه‌ك ڕاكه‌ن.
وَمِزَاجُهٗ مِنْ تَسْنِيْمٍ
وئه‌ڤ ڤه‌خوارنه يا تێكه‌لكرییه د گه‌ل ئاڤا كانییه‌كا به‌حه‌شتێ يا كو ژ به‌ر بلندییا وێ ب ناڤێ (ته‌سنيم) دئێته ناڤكرن.
عَيْنًا يَّشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُوْنَ
كانییه‌كه يا هاتییه ئاماده‌كرن؛ دا يێن نێزيك ژێ ڤه‌خۆن، وخۆشییێ پێ ببه‌ن.
اِنَّ الَّذِيْنَ اَجْرَمُوْا كَانُوْا مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا يَضْحَكُوْنَ
هندى ئه‌ون يێن تاوانبارى كرى د دنيايێ دا تڕانه بۆ خۆ ب خودان باوه‌ران دكرن.
وَاِذَا مَرُّوْا بِهِمْ يَتَغَامَزُوْنَ
وگاڤا ئه‌و د به‌ر وان ڕا دبۆرين ب چاڤان يارى بۆ خۆ پێ دكرن.
وَاِذَا انْقَلَبُوْ٘ا اِلٰ٘ي اَهْلِهِمُ انْقَلَبُوْا فَكِهِيْنَ
وئه‌گه‌ر تاوانبار ڤه‌گه‌ڕيابانه نك مرۆڤێن خۆ وان پێكڤه دلێن خۆ ب تڕانه‌پێكرنا ب خودان باوه‌ران خۆش دكرن.
وَاِذَا رَاَوْهُمْ قَالُوْ٘ا اِنَّ هٰ٘ؤُلَآءِ لَضَآلُّوْنَ
وئه‌گه‌ر ڤان كافران صه‌حابییێن پێغه‌مبه‌رى -سلاڤ لێ بن- يێن دويكه‌فتنا حه‌قییێ دكر دديتن، وان دگۆت: هندى ئه‌ڤه‌نه د دويچوونا خۆ دا بۆ موحه‌ممه‌دى -سلاڤ لێ بن- دبه‌رزه بووينه.
وَمَا٘ اُرْسِلُوْا عَلَيْهِمْ حٰفِظِيْنَ
وئه‌و تاوانبار ل سه‌ر صه‌حابییێن موحه‌ممه‌دى -سلاڤ لێ بن- نه‌هاتبوونه دانان زێره‌ڤان.
فَالْيَوْمَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنَ الْكُفَّارِ يَضْحَكُوْنَ
ڤێجا ڕۆژا قيامه‌تێ ئه‌وێن باوه‌رى ب خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى ئيناى وكار ب شريعه‌تێ وى كرى يارییان بۆ خۆ ب كافران دكه‌ن، هه‌ر وه‌كى كافران د دنيايێ دا يارى بۆ خۆ ب وان كرين.
عَلَي الْاَرَآئِكِ يَنْظُرُوْنَ
خودان باوه‌ر ل سه‌ر جهێن ب قيمه‌ت به‌رێ خۆ دده‌نه وى بهايى وخۆشییێ يا خودێ د به‌حه‌شتێ دا دايه وان، ويا ژ هه‌مییێ مه‌زنتر ئه‌و به‌رێ خۆ دده‌نه وه‌جهێ خودێ يێ پيرۆز.
هَلْ ثُوِّبَ الْكُفَّارُ مَا كَانُوْا يَفْعَلُوْنَ
ئه‌رێ جزايێ كافران -كو ئه‌ڤه د گه‌ل وان هاته‌كرن- هاته دان ژ به‌ر وان گونه‌هـ وخرابییێن وان د دنيايێ دا كرين؟