اِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ
ئه‌گه‌ر ڕۆژ هاته پێچان وڕۆناهییا وێ نه‌ما.
وَاِذَا النُّجُوْمُ انْكَدَرَتْ
وئه‌گه‌ر ستێر ڕژيان، وگه‌شاتییا وان چوو.
وَاِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ
وئه‌گه‌ر چيا ژ سه‌ر عه‌ردى هاتنه برن ووه‌كى تۆزه‌كا هوير لێ هاتن.
وَاِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ
وئه‌گه‌ر حێشترێن ل سه‌ر زانێ هاتنه هێلان و ژ بيركرن.
وَاِذَا الْوُحُوْشُ حُشِرَتْ
وئه‌گه‌ر حه‌يوانه‌تێن هۆڤ وكويڤى هاتنه كۆمكرن و ب ناڤێك كه‌فتن؛ دا حه‌قێ وان ژێك بێته ستاندن.
وَاِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ
وئه‌گه‌ر ده‌ريا وه‌سا تژى بوون حه‌تا دسه‌ردا دچن، ڤێجا دپه‌قن وئاڤا وان ڕادبت.
وَاِذَا النُّفُوْسُ زُوِّجَتْ
وئه‌گه‌ر نه‌فس د گه‌ل يێن وه‌كى وێ هاتنه كۆمكرن.
وَاِذَا الْمَوْءٗدَةُ سُئِلَتْ
وئه‌گه‌ر ڕۆژا قيامه‌تێ پسيار ژ وێ كچێ هاته‌كرن يا كو ب ساخى هاتییه ڤه‌شارتن:
بِاَيِّ ذَنْۣبٍ قُتِلَتْ
ب چ گونه‌هـ ئه‌و هاتبوو ڤه‌شارتن؟
وَاِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ
وئه‌گه‌ر كيتابێن كرياران هاتنه به‌رچاڤكرن.
وَاِذَا السَّمَآءُ كُشِطَتْ
وئه‌گه‌ر عه‌سمان ژ جهێ وى هاته ڕاكرن.
وَاِذَا الْجَحِيْمُ سُعِّرَتْ
وئه‌گه‌ر ئاگر هاته هلكرن وشاراندن.
وَاِذَا الْجَنَّةُ اُزْلِفَتْ
وئه‌گه‌ر به‌حه‌شت جهێ خۆشییێ بۆ خودانێن وێ يێن ته‌قوادار هاته نێزيككرن.
عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا٘ اَحْضَرَتْ
ئه‌گه‌ر ئه‌و هه‌مى تشت هاتنه كرن، هه‌ر نه‌فسه‌ك دێ باش زانت كانێ چ باشى يان خرابى كرییه.
فَلَا٘ اُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ
خودێ ب وان ستێران سويند خوار يێن ب ڕۆژێ ڕۆناهییا وان دئێته ڤه‌شارتن.
الْجَوَارِ الْكُنَّسِ
يێن كو دچن وخۆ ل بورجێن خۆ ڤه‌دشێرن.
وَالَّيْلِ اِذَا عَسْعَسَ
و ب شه‌ڤێ ئه‌گه‌ر ب تارییا خۆ ڤه هات.
وَالصُّبْحِ اِذَا تَنَفَّسَ
و ب سپێدێ ئه‌گه‌ر هات وگه‌ش بو.
اِنَّهٗ لَقَوْلُ رَسُوْلٍ كَرِيْمٍ
هندى ئه‌ڤ قورئانه‌يه پێغه‌مبه‌ره‌كێ ب قه‌دره گه‌هاندییه، كو جبريله -سلاڤ لێ بن-.
ذِيْ قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِيْنٍ
ئه‌وێ خودان هێز ل سه‌ر وى تشتێ فه‌رمان پێ لێ هاتییه‌كرن، خودانێ پێكه‌كا بلند ل نك خودێ.
مُّطَاعٍ ثَمَّ اَمِيْنٍ
ملياكه‌ت گوهدارییا وى دكه‌ن، ل سه‌ر وێ وه‌حییا ئه‌و دئينت يێ ده‌سپاك وئه‌مينه.
وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُوْنٍ
وموحه‌ممه‌د ئه‌وێ هوين دناسن نه يێ دينه.
وَلَقَدْ رَاٰهُ بِالْاُفُقِ الْمُبِيْنِ
و ب ڕاستى موحه‌ممه‌دى جبريل ل ئاسۆيێ مه‌زن ديت.
وَمَا هُوَ عَلَي الْغَيْبِ بِضَنِيْنٍ
وئه‌و د گه‌هاندنا وه‌حییێ دا يێ قه‌لس نينه.
وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطٰنٍ رَّجِيْمٍ
وئه‌ڤ قورئانه گۆتنا شه‌يتانه‌كێ ژ ڕه‌حما خودێ ده‌ركرى نينه، به‌لكى ئه‌و گۆتنا خودێ ووه‌حییا وییه.
فَاَيْنَ تَذْهَبُوْنَ
ڤێجا عه‌قلێ هه‌وه دێ هه‌وه كيڤه به‌ت پشتى ڤان هه‌مى ده‌ليلێن ئاشكه‌را هوين دره‌وێ ب قورئانێ دكه‌ن؟
اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعٰلَمِيْنَ
هه‌ما ئه‌و بيرئينانه‌كه ژ خودێ بۆ هه‌مى مرۆڤان.
لِمَنْ شَآءَ مِنْكُمْ اَنْ يَّسْتَقِيْمَ
بۆ هه‌چییێ حه‌ز بكه‌ت ژ هه‌وه كو ل سه‌ر حه‌قییێ وباوه‌رییێ خۆ ڕاست بكه‌ت.
وَمَا تَشَآءُوْنَ اِلَّا٘ اَنْ يَّشَآءَ اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ
وهوين نه‌شێن خۆ ڕاست بكه‌ن، ئه‌گه‌ر حه‌زكرنا خودێ خودايێ هه‌مى چێكرییان ل سه‌ر نه‌بت.