لَا٘ اُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيٰمَةِ
خودێ ب ڕۆژا حسێب وجزادانێ سويندێ دخۆت.
وَلَا٘ اُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ
و ب نه‌فسا خودان باوه‌ر وته‌قوادار ئه‌وا لۆمێ ل خودانێ خۆ دكه‌ت ئه‌گه‌ر وى خرابى كرن.
اَيَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَلَّنْ نَّجْمَعَ عِظَامَهٗ
ئه‌رێ ئه‌ڤ مرۆڤێ كافر هزر دكه‌ت ئه‌م نه‌شێين هه‌ستییێن وى كۆم بكه‌ين پشتى ئه‌و به‌لاڤ دبن؟
بَلٰي قٰدِرِيْنَ عَلٰ٘ي اَنْ نُّسَوِّيَ بَنَانَهٗ
به‌لێ ئه‌م دێ وان كۆم كه‌ين، وئه‌م دشێين تبلێن ده‌ست وپییێن وان وه‌كى ده‌ستێن حێشترێ ڕاست بكه‌ين.
بَلْ يُرِيْدُ الْاِنْسَانُ لِيَفْجُرَ اَمَامَهٗ
به‌لكى مرۆڤ باوه‌رییێ ب ڕابوونا پشتى مرنێ نائينت، وى دڤێت د هه‌مى ژییێ خۆ دا خرابییێ بكه‌ت.
يَسْــَٔلُ اَيَّانَ يَوْمُ الْقِيٰمَةِ
ب نه‌باوه‌رى ئينان ڤه ئه‌و پسيارا ڕۆژا قيامه‌تێ دكه‌ت: كانێ كه‌نگى ئه‌و دێ ئێت؟
فَاِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ
ڤێجا ئه‌گه‌ر ژ به‌ر ترس وسه‌هما ڕۆژا قيامه‌تێ چاڤ حێبه‌تى بوون ومه‌نده‌هووش مان.
وَخَسَفَ الْقَمَرُ
وڕۆناهییا هه‌يڤێ نه‌ما.
وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ
وڕۆژ وهه‌يڤ پێكڤه ژ ڕۆژئاڤايێ تارى هه‌لاتن.
يَقُوْلُ الْاِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ اَيْنَ الْمَفَرُّ
هنگى مرۆڤ دبێژت: جهێ ڕه‌ڤينا ژ عه‌زابێ ل كيڤه‌يه؟
كَلَّا لَا وَزَرَ
مه‌سه‌له وه نينه وه‌كى ته -ئه‌ى مرۆڤۆ- دڤێت كو بڕه‌ڤى، چو جهێن ڕه‌ڤێ بۆ ته نينن.
اِلٰي رَبِّكَ يَوْمَئِذِ اِۨلْمُسْتَقَرُّ
دويماهییا هه‌مى چێكرییان ڕۆژا قيامه‌تێ وجهێ لێ ئاكنجيبوونا وان بۆ نك خودێ‌یه.
يُنَبَّؤُا الْاِنْسَانُ يَوْمَئِذٍۣ بِمَا قَدَّمَ وَاَخَّرَ
وێ ڕوژێ به‌حسێ هه‌مى كريارێن مرۆڤى دێ بۆ وى ئێنه‌كرن: چ باشى بن چ خرابى.
بَلِ الْاِنْسَانُ عَلٰي نَفْسِهٖ بَصِيْرَةٌ
به‌لكى مرۆڤ ب خۆ هێجه‌ته‌كا ئاشكه‌رايه ل سه‌ر كارێ خۆ يێ وى كرى ونه‌كرى.
وَّلَوْ اَلْقٰي مَعَاذِيْرَهٗ
وچو هێجه‌ته‌كا ئه‌و بۆ خۆ بگرت ژى ژێ نائێته قه‌بويلكرن وچو مفاى ناده‌تێ.
لَا تُحَرِّكْ بِهٖ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهٖ
تو -ئه‌ى موحه‌ممه‌د- ئه‌زمانێ خۆ ب خواندنا قورئانێ نه‌لڤلڤينه ده‌مێ ئه‌و دئێته خوارێ؛ دا كو تو له‌زێ د ژبه‌ركرنا وێ دا بكه‌ى، ژ ترسێن هندێ دا كو ئه‌و ژ ده‌ست ته ده‌ركه‌ڤت.
اِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهٗ وَقُرْاٰنَهٗ
كۆمكرنا وێ دسنگێ ته دا، كو چى گاڤا ته ڤيا پشتى هنگى بخوينى ل سه‌ر مه‌يه.
فَاِذَا قَرَاْنٰهُ فَاتَّبِعْ قُرْاٰنَهٗ
ڤێجا ئه‌گه‌ر قاصدێ مه جبريلی ئه‌و بۆ ته خواند تو گوهێ خۆ بده خواندنا وى وخۆ بێ ده‌نگ بكه، پاشى وه‌كى وى بۆ ته خواندى تو ژى بخوينه.
ثُمَّ اِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهٗ
پاشى ئاشكه‌راكرنا وى جهێ ڕامانا وێ ل به‌ر ته ئاسێ بووى ل سه‌ر مه‌يه.
كَلَّا بَلْ تُحِبُّوْنَ الْعَاجِلَةَ
مه‌سه‌له وه نينه وه‌كى هوين دبێژن -گه‌لی بوتپه‌رێسان- كو ڕابوونا پشتى مرنێ وجزادان نينه، به‌لكى هوين ملله‌ته‌كن هوين حه‌ز ژ دنيايێ وخه‌ملا وێ دكه‌ن.
وَتَذَرُوْنَ الْاٰخِرَةَ
وهوين ئاخره‌تێ وخۆشییا وێ دهێلن.
وُجُوْهٌ يَّوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ
ڕۆژا قيامه‌تێ ڕوییێن دلخۆشان دگه‌ش وجوانن.
اِلٰي رَبِّهَا نَاظِرَةٌ
ئه‌و ئافرانده‌رێ خۆ دبينن وخۆشییێ ب وێ چه‌ندێ دبه‌ن.
وَوُجُوْهٌ يَّوْمَئِذٍۣ بَاسِرَةٌ
وڕۆژا قيامه‌تێ ڕوییێن به‌ختڕه‌شان د ڕه‌ش وتێكچووينه.
تَظُنُّ اَنْ يُّفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ
ئه‌و هزر دكه‌ن موصيبه‌ته‌كا مه‌زن يا مۆركێن پشتێ دشكێنت دێ ب سه‌ر وان دا ئێت.
كَلَّا٘ اِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَ
ب ڕاستى رح گه‌هشته حه‌فكێ.
وَقِيْلَ مَنْ رَاقٍ
وهنده‌كێن ئاماده گۆت: ئه‌رێ كه‌سه‌ك هه‌يه وى ده‌رمان بكه‌ت و ژ ڤى حالی ده‌ربێخت؟
وَّظَنَّ اَنَّهُ الْفِرَاقُ
وئه‌وێ كه‌فتییه به‌ر مرنێ باش زانى كو ئه‌ڤه ده‌سپێكا هێلانا دنيايێیه ژ به‌ر كو ئه‌و ملياكه‌تێ مرنێ دبينت.
وَالْتَفَّتِ السَّاقُ بِالسَّاقِ
ودژوارییا دويماهییا دنيايێ ب دژوارییا به‌راهییا ئاخره‌تێ ڕا گه‌هشت.
اِلٰي رَبِّكَ يَوْمَئِذِ اِۨلْمَسَاقُ
ڕۆژا قيامه‌تێ هاژۆتنا به‌نییان بۆ نك خودێ‌یه: يان بۆ به‌حه‌شتێ، يان بۆ ئاگرى.
فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلّٰي
ڤێجا وى كافرى نه باوه‌رى ب پێغه‌مبه‌رى وقورئانێ ئينابوو، ونه نڤێژێن فه‌ر بۆ خودێ كربوون.
وَلٰكِنْ كَذَّبَ وَتَوَلّٰي
به‌لكى وى دره‌و ب قورئانێ كربوو، وپشت دابوو باوه‌رییێ.
ثُمَّ ذَهَبَ اِلٰ٘ي اَهْلِهٖ يَتَمَطّٰي
پاشى ئه‌و ب دفن بلندى وخۆمه‌زنكرن ڤه چووبوو نك مرۆڤێن خۆ.
اَوْلٰي لَكَ فَاَوْلٰي
تێچوون ل دويڤ تێچوونێ بۆ ته بت.
ثُمَّ اَوْلٰي لَكَ فَاَوْلٰي
پاشى تێچوون ل دويڤ تێچوونێ بۆ ته بت.
اَيَحْسَبُ الْاِنْسَانُ اَنْ يُّتْرَكَ سُدًي
ئه‌رێ ئه‌ڤ مرۆڤێ باوه‌رییێ ب ڕابوونا پشتى مرنێ نه‌ئينت هزر دكه‌ت ئه‌و دێ ئێته هێلان وچو فه‌رمان ل وى نائێنه كرن، وچو حسێب د گه‌ل وى نائێته‌كرن؟
اَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّنْ مَّنِيٍّ يُّمْنٰي
ئه‌رێ ما ئه‌و چپكه‌كا ئاڤێ يا لاواز نه‌بوو كو دهاته ڕێتن.
ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوّٰي
پاشى ئه‌و بوو پارچه‌يه‌كا خوينا هشك، ڤێجا خودێ ب شيانا خۆ ئه‌و ئافراند و ب جوانترين ڕه‌نگ دورست كر؟
فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰي
ووى هه‌ردو جۆت: يێ نێر ويێ مێ، ژ ڤى مرۆڤى دان.
اَلَيْسَ ذٰلِكَ بِقٰدِرٍ عَلٰ٘ي اَنْ يُّحْيِۦَ الْمَوْتٰي
ئه‌رێ ما ئه‌و خودايێ ئه‌ڤ تشته ئافراندين نه‌شێت پشتى مرنێ جاره‌كا دى چێكرییان .