قُلْ اُوْحِيَ اِلَيَّ اَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِّنَ الْجِنِّ فَقَالُوْ٘ا اِنَّا سَمِعْنَا قُرْاٰنًا عَجَبًا
تو -ئه‌ى موحه‌ممه‌د- بێژه: خودێ وه‌حى بۆ من هنارتییه كو كۆمه‌كێ ژ ئه‌جنان گوهێ خۆ دا خواندنا من بۆ قورئانێ، ڤێجا ده‌مێ وان گوهـ لێ بووى وان گۆته ملله‌تێ خۆ: هندى ئه‌مين مه يێ گوهـ ل قورئانه‌كا عه‌جێب ره‌هوان بووى.
يَّهْدِيْ٘ اِلَي الرُّشْدِ فَاٰمَنَّا بِهٖ وَلَنْ نُّشْرِكَ بِرَبِّنَا٘ اَحَدًا
به‌رێ خه‌لكى دده‌ته حه‌قییێ وهيدايه‌تێ، ڤێجا مه باوه‌رى ب ڤێ قورئانێ ئينا، وئه‌م چو شريكان د عيباده‌تى دا بۆ وى خودايێ خۆ يێ ئه‌م ئافراندين چێ ناكه‌ين.
وَّاَنَّهٗ تَعٰلٰي جَدُّ رَبِّنَا مَا اتَّخَذَ صَاحِبَةً وَّلَا وَلَدًا
وكو بلند بت مه‌زنییا خودايێ مه، وى نه چو ژن نه چو زارۆك بۆ خۆ نه‌داناينه.
وَّاَنَّهٗ كَانَ يَقُوْلُ سَفِيْهُنَا عَلَي اللّٰهِ شَطَطًا
ونه‌زانێ مه -كو ئبليسه- گۆتنا دوير ژ ڕاستییێ د ده‌ر حه‌قا خودێ دا دگۆت، ده‌مێ دگۆت وى ژن وزارۆك هه‌نه.
وَّاَنَّا ظَنَنَّا٘ اَنْ لَّنْ تَقُوْلَ الْاِنْسُ وَالْجِنُّ عَلَي اللّٰهِ كَذِبًا
وهندى ئه‌مين مه هزر دكر كو نه چو مرۆڤ ونه چو ئه‌جنه دره‌وێ ل سه‌ر ناڤێ خودێ ناكه‌ن وژن وزارۆكان بۆ وى پال ناده‌ن.
وَّاَنَّهٗ كَانَ رِجَالٌ مِّنَ الْاِنْسِ يَعُوْذُوْنَ بِرِجَالٍ مِّنَ الْجِنِّ فَزَادُوْهُمْ رَهَقًا
وهنده‌ك زه‌لام ژ مرۆڤان هه‌بوون خۆ ب هنده‌ك زه‌لامێن ئه‌جنان دپاراستن، ڤێجا وان زه‌لامێن مرۆڤ ب ڤى كارێ خۆ پتر ئه‌و زه‌لامێن ئه‌جنه سه‌ردا برن. وئه‌ڤ خۆ پاراستنا ب يه‌كێ دى ژبلی خودێ، يا كو خودێ ژ نه‌زانان قه‌بويل نه‌كرى، ژ شركا مه‌زنه، يا كو خودێ نه‌غه‌فرينت ئه‌گه‌ر خودان ب دورستى ژێ تۆبه نه‌كه‌ت. وئه‌ڤ ئايه‌ته مه گه‌له‌ك ژ هندێ پاشڤه لێ دده‌ت كو ئه‌م بچينه نك سێره‌به‌ند وخێڤزانكان وهه‌ر يه‌كێ وه‌كى وان بت.
وَّاَنَّهُمْ ظَنُّوْا كَمَا ظَنَنْتُمْ اَنْ لَّنْ يَّبْعَثَ اللّٰهُ اَحَدًا
وهندى كافرێن مرۆڤانه وان ژى وه‌كى هه‌وه -گه‌لی ئه‌جنان- هزركر كو پشتى مرنێ خودێ كه‌سێ ڕاناكه‌ته‌ڤه.
وَّاَنَّا لَمَسْنَا السَّمَآءَ فَوَجَدْنٰهَا مُلِئَتْ حَرَسًا شَدِيْدًا وَّشُهُبًا
وهندى ئه‌مين مه -كۆما ئه‌جنان- خواست ئه‌م بگه‌هينه عه‌سمانى؛ دا گوهێ خۆ بده‌ينه ئاخفتنا خه‌لكێ وى، به‌لێ مه ئه‌و ديت يێ تژییه ژ وان ملياكه‌تان يێن نۆبه‌دارییێ لێ دكه‌ن، و ژ وان ستێرێن سوژه‌ك يێن كو دڕژيێنه وان يێن دڤێن نێزيك ببن.
وَّاَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْهَا مَقَاعِدَ لِلسَّمْعِ فَمَنْ يَّسْتَمِعِ الْاٰنَ يَجِدْ لَهٗ شِهَابًا رَّصَدًا
وهندى ئه‌م بووين مه به‌رى هنگى ل عه‌سمانى هنده‌ك جهـ بۆ خۆ ددانان؛ دا ئه‌م لێ گوهدارییا ده‌نگ وباسان بكه‌ين، ڤێجا هه‌چییێ نوكه به‌رگه‌ڕيانێ بكه‌ت دا خه‌به‌ره‌كى بۆ خۆ ڤه‌ڕه‌ڤينت ستێره‌كا سۆژه‌ك دێ ل هيڤییا خۆ بينت، يا كو دێ ڕژيێته وى ووى سوژت. وئه‌ڤ هه‌ر دو ئايه‌ته گۆتنێن سێره‌به‌ندان دره‌وين ده‌ردئێخت ئه‌وێن كێم فامان دخاپينن ودبێژنێ: ئه‌م علمێ غه‌يبێ دزانين.
وَّاَنَّا لَا نَدْرِيْ٘ اَشَرٌّ اُرِيْدَ بِمَنْ فِي الْاَرْضِ اَمْ اَرَادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَدًا
وهندى ئه‌مین ئه‌م نزانين: كانێ خودێ ڤيايه خرابییێ ب سه‌ر خه‌لكێ عه‌ردى دا بينت، يان ژى وى خێر وهيدايه‌ت بۆ وان ڤيايه؟
وَّاَنَّا مِنَّا الصّٰلِحُوْنَ وَمِنَّا دُوْنَ ذٰلِكَ كُنَّا طَرَآئِقَ قِدَدًا
وهندى ئه‌مين يێن چاك د ناڤ مه دا هه‌نه، وژبلی وان كافر وسه‌رداچووى ژى د ناڤ مه دا هه‌نه، ئه‌م خودان ده‌سته‌ك وبۆچوونێن ژێك جودا بووينه.
وَّاَنَّا ظَنَنَّا٘ اَنْ لَّنْ نُّعْجِزَ اللّٰهَ فِي الْاَرْضِ وَلَنْ نُّعْجِزَهٗ هَرَبًا
وهندى ئه‌مين مه باوه‌رى هه‌يه كو خودێ دشێته مه، وئه‌م ل ژێر ده‌سهه‌لاتا وينه، ڤێجا ئه‌گه‌ر وى تشته‌ك بۆ مه ڤيا ئه‌م ژێ خلاس نابين، وئه‌گه‌ر وى خرابییه‌ك بۆ مه ڤيا ئه‌م نه‌شێين بڕه‌ڤينه عه‌سمانى دا ژ عه‌زابا وى ڕزگار ببين.
وَّاَنَّا لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدٰ٘ي اٰمَنَّا بِهٖ فَمَنْ يُّؤْمِنْۣ بِرَبِّهٖ فَلَا يَخَافُ بَخْسًا وَّلَا رَهَقًا
وهندى ئه‌مين ده‌مێ مه گوهـ ل قورئانێ بووى مه باوه‌رى پێ ئينا كو ئه‌و حه‌قییه و ژ نك خودێ‌یه، ڤێجا هه‌چییێ باوه‌رییێ ب خودايێ خۆ بينت، ئێدى ئه‌و ژ كێمكرنا خێرێن خۆ ناترست، وئه‌و ناترست زۆردارییه‌ك ژى لێ بێته كرن كو گونه‌هێن وى بێنه زێده‌كرن.
وَّاَنَّا مِنَّا الْمُسْلِمُوْنَ وَمِنَّا الْقٰسِطُوْنَ فَمَنْ اَسْلَمَ فَاُولٰٓئِكَ تَحَرَّوْا رَشَدًا
وهندى ئه‌مين ژ مه هه‌نه يێن گوهدارییا ئه‌مرێ خودێ دكه‌ن، و ژ مه هه‌نه يێن زۆردار يێن كو ژ ڕێكا حه‌ق ده‌ركه‌فتين، ڤێجا هه‌چییێ موسلمان ببت وگوهدارییا ئه‌مرێ خودێ بكه‌ت، ئه‌و ئه‌ون يێن قه‌ستا ڕێكا حه‌قییێ كرى، وخۆ وه‌ستاندى دا بگه‌هنێ ڤێجا خودێ به‌رێ وان دايێ.
وَاَمَّا الْقٰسِطُوْنَ فَكَانُوْا لِجَهَنَّمَ حَطَبًا
وئه‌وێن ژ ڕێكا ئيسلامێ ده‌ركه‌فتين هه‌ما ئه‌و بوونه پێهلكرییێن جه‌هنه‌مێ.
وَّاَنْ لَّوِ اسْتَقَامُوْا عَلَي الطَّرِيْقَةِ لَاَسْقَيْنٰهُمْ مَّآءً غَدَقًا
وئه‌گه‌ر كافرێن مرۆڤ وئه‌جنان ل سه‌ر ڕێكا ئيسلامێ چووبان، وژێ لا نه‌دابان، ئه‌م دا ئاڤه‌كا بۆش ب سه‌ر وان دا بارينين.
لِّنَفْتِنَهُمْ فِيْهِ وَمَنْ يُّعْرِضْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهٖ يَسْلُكْهُ عَذَابًا صَعَدًا
و د دنيايێ دا ئه‌م دا ڕزقێ وان به‌رفره‌هـ كه‌ين؛ دا ئه‌م وان بجه‌ڕبينين: كانێ چاوا ئه‌و دێ شوكرا قه‌نجییێن خودێ كه‌ن؟ وهه‌چییێ پشت بده‌ته فه‌رمانا خودايێ خۆ وگوهدانا قورئانێ، ئه‌و دێ به‌رێ وى ده‌ته عه‌زابه‌كا دژوار و ب زه‌حمه‌ت.
وَّاَنَّ الْمَسٰجِدَ لِلّٰهِ فَلَا تَدْعُوْا مَعَ اللّٰهِ اَحَدًا
وهندى مزگه‌فتن بۆ په‌رستنا خودێ ب تنێنه، ڤێجا هوين په‌رستنا كه‌سێ دى لێ نه‌كه‌ن، وهوين دوعا وپه‌رستنێ بۆ وى ب تنێ لێ بكه‌ن؛ چونكى مزگه‌فت نه‌هاتينه ئاڤاكرن بۆ تشته‌كێ دى ژبلی په‌رستنا خودێ.
وَّاَنَّهٗ لَمَّا قَامَ عَبْدُ اللّٰهِ يَدْعُوْهُ كَادُوْا يَكُوْنُوْنَ عَلَيْهِ لِبَدًا
وده‌مێ موحه‌ممه‌د ڕابووى، په‌رستنا خودايێ خۆ كرى، نێزيك بوو ئه‌جنه ل دۆرێن وى ژ بۆشاتییا وان كۆم كۆم بكه‌ڤنه سه‌رێك؛ دا گوهێ خۆ بده‌نه قورئان خواندنا وى.
قُلْ اِنَّمَا٘ اَدْعُوْا رَبِّيْ وَلَا٘ اُشْرِكُ بِهٖ٘ اَحَدًا
تو -ئه‌ى موحه‌ممه‌د- بێژه كافران: هه‌ما ئه‌ز په‌رستنا خودايێ خۆ ب تنێ دكه‌م، وئه‌ز د په‌رستنێ دا چو شريكان بۆ وى چێ ناكه‌م.
قُلْ اِنِّيْ لَا٘ اَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَّلَا رَشَدًا
تو بێژه وان: هندى ئه‌زم ئه‌ز نه‌شێم زيانه‌كێ ژ هه‌وه بده‌مه پاش، يان مفايه‌كى بگه‌هينمه هه‌وه.
قُلْ اِنِّيْ لَنْ يُّجِيْرَنِيْ مِنَ اللّٰهِ اَحَدٌ وَّلَنْ اَجِدَ مِنْ دُوْنِهٖ مُلْتَحَدًا
تو بێژه: هندى ئه‌زم كه‌س نينه من ژ عه‌زابا خودێ ڕزگار بكه‌ت ئه‌گه‌ر من بێ ئه‌مرییا وى كر، وئه‌ز جهه‌كى نابينم ژ عه‌زابا وى بڕه‌ڤمێ.
اِلَّا بَلٰغًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِسٰلٰتِهٖ وَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَاِنَّ لَهٗ نَارَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا٘ اَبَدًا
ب تنێ ئه‌ز دشێم وى تشتى بگه‌هينمه هه‌وه يێ خودێ فه‌رمان پێ ل من كرى، وپه‌ياما وى يا وى ئه‌ز بۆ هه‌وه پێ هنارتيم. وهه‌چییێ گوهدارییا خودێ وپێغه‌مبه‌رێ وى نه‌كه‌ت، جزايێ وى ئاگرێ جه‌هنه‌مێیه ئه‌و هه‌روهه‌ر دێ تێدا مينت.
حَتّٰ٘ي اِذَا رَاَوْا مَا يُوْعَدُوْنَ فَسَيَعْلَمُوْنَ مَنْ اَضْعَفُ نَاصِرًا وَّاَقَلُّ عَدَدًا
حه‌تا ده‌مێ بوتپه‌رێس وێ عه‌زابێ دبينن يا ژڤان بۆ وان پێ هاتییه‌دان، هنگى ئه‌و دێ زانن: پشته‌ڤانێ كێ يێ لاوازتره وله‌شكه‌رێ كێ يێ كێمتره؟
قُلْ اِنْ اَدْرِيْ٘ اَقَرِيْبٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ اَمْ يَجْعَلُ لَهٗ رَبِّيْ٘ اَمَدًا
تو -ئه‌ى موحه‌ممه‌د- بێژه بوتپه‌رێسان: ئه‌ز نزانـم كانێ ده‌مێ هاتنا وێ عه‌زابێ يا ژڤان بۆ هه‌وه پێ هاتییه‌دان يێ نێزيكه، يان ژى خودايێ من دێ ده‌مه‌كێ درێژ بۆ دانت؟
عٰلِمُ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلٰي غَيْبِهٖ٘ اَحَدًا
وئه‌و يێ زانايه ب تشتێ نه‌به‌رچاڤ، وئه‌و كه‌سێ ژ به‌نییێن خۆ ب غه‌يبا خۆ ئاگه‌هدار ناكه‌ت.
اِلَّا مَنِ ارْتَضٰي مِنْ رَّسُوْلٍ فَاِنَّهٗ يَسْلُكُ مِنْۣ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖ رَصَدًا
ئه‌و تێ نه‌بت يێ خۆ بۆ پێغه‌مبه‌رينییێ هلبژارتى وپێ ڕازى بووى، ئه‌و وى ب هنده‌كێ ژ غه‌يبێ ئاگه‌هدار دكه‌ت، وئه‌و ل به‌ر ده‌ستێ وى پێغه‌مبه‌رى و ل پشت وى هنده‌ك ملياكه‌تان دهنێرت دا ئه‌و وى ژ ئه‌جنان بپارێزن؛ دا ئه‌و چو گۆتنان ژ وى نه‌دزن وبۆ خێڤزانكان ببه‌ن.
لِّيَعْلَمَ اَنْ قَدْ اَبْلَغُوْا رِسٰلٰتِ رَبِّهِمْ وَاَحَاطَ بِمَا لَدَيْهِمْ وَاَحْصٰي كُلَّ شَيْءٍ عَدَدًا
دا پێغه‌مبه‌ر بزانت كو حالێ پێغه‌مبه‌رێن به‌رى وى ژى د گه‌هاندنێ دا هه‌ر يێ وه‌سا بوو، وكو ئه‌و ژى وه‌كى وان ژ ئه‌جنان يێ هاتییه پاراستـن، وكو زانينا خودێ دۆرا ل هه‌ر تشته‌كێ ل نك وان گرتى چ يێ ئاشكه‌را بت چ يێ ڤه‌شارتى، تشته‌ك ژ وان ل وى به‌رزه نابت، وهه‌ر تشته‌كێ هه‌ى وى هژمارتییه، وچو ژێ ل وى به‌رزه نابت.