يُسَبِّحُ لِلّٰهِ مَا فِي السَّمٰوٰتِ وَمَا فِي الْاَرْضِ الْمَلِكِ الْقُدُّوْسِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ
هه‌ر تشته‌كێ ل عه‌سمانان و هه‌ر تشته‌كێ ل عه‌ردى خودێ ژ وى تشتێ نه‌بابه‌تى وى بت پاك دكه‌ت، وئه‌و ب تنێ‌یه خودانێ هه‌مى تشتان، يێ كو بێ هه‌ڤڕك وان ب ڕێڤه دبه‌ت، يێ پاك ژ هه‌ر كێماسییه‌كا هه‌بت، زالێ كه‌س نـه‌شێتێ، يێ كاربنه‌جهـ د كار وكريارێن خۆ دا.
هُوَ الَّذِيْ بَعَثَ فِي الْاُمِّيّٖنَ رَسُوْلًا مِّنْهُمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِهٖ وَيُزَكِّيْهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلُ لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
خودێ‌یه يێ كو د ناڤ وان عه‌ره‌بێن نه‌خوانده‌ڤان وبێ كيتاب دا يێن چو شوينوارێن پێغه‌مبه‌رينییێ د ناڤ دا نه‌ماين، پێغه‌مبه‌ره‌ك ژ وان ب خۆ بۆ هه‌مى مرۆڤان هنارتى، قورئانێ بۆ وان دخوينت، ووان ژ هه‌مى بير وباوه‌رێن خراب وئه‌خلاقێ نه‌باش پاقژ دكه‌ت، وقورئانێ وسوننه‌تێ نيشا وان دده‌ت وهندى ئه‌و بوون ئه‌و به‌رى هاتنا وى د به‌رزه‌بوونه‌كا ئاشكه‌را دا بوون.
وَّاٰخَرِيْنَ مِنْهُمْ لَمَّا يَلْحَقُوْا بِهِمْ وَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ
ووى ئه‌و بۆ هنده‌كێن دى ژى هنارتییه ژ عه‌ره‌بان و ژ ملله‌تێن دى يێن هێشتا نه‌هاتين، پاشى دێ ئێن. وخودێ ب تنێ‌یه يێ ل سه‌ر هه‌مى تشتان زال وكه‌س نه‌شێتێ، يێ كاربنه‌جهـ د گۆتن وكريارێن خۆ دا.
ذٰلِكَ فَضْلُ اللّٰهِ يُؤْتِيْهِ مَنْ يَّشَآءُ وَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ
ئه‌ڤ هنارتنا پێغه‌مبه‌رى -سلاڤ لێ بن- بۆ عه‌ره‌بان وملله‌تێن دى، قه‌نجییه‌كه ژ خودێ، ئه‌و وێ دده‌ته وى يێ وى بڤێت ژ به‌نییێن خۆ، وئه‌و ب تنێ‌یه يێ خودان قه‌نجى ودانا مه‌زن وبه‌رفره‌هـ.
مَثَلُ الَّذِيْنَ حُمِّلُوا التَّوْرٰىةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوْهَا كَمَثَلِ الْحِمَارِ يَحْمِلُ اَسْفَارًا بِئْسَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ
مه‌ته‌لا وان جوهییان يێن فه‌رمان لێ هاتییه‌كرن كو كارى ب ته‌وراتێ بكه‌ن پاشى وان كار پێ نه‌كرى، وه‌كى مه‌ته‌لا كه‌رییه كتێبان هل دگرت ونزانت چ تێدا هه‌يه، پيسه مه‌ته‌له بۆ وان يێن دره‌و ب ئايه‌تێن خودێ كرى، وچو مفا بۆ خۆ ژێ نه‌ديتى، وخودێ وى ملله‌تێ زۆردار ب هيدايه‌ت نائينت يێ پێ ل توخويبێن وى داناى، وبێ ئه‌مرییا وى كرى.
قُلْ يٰ٘اَيُّهَا الَّذِيْنَ هَادُوْ٘ا اِنْ زَعَمْتُمْ اَنَّكُمْ اَوْلِيَآءُ لِلّٰهِ مِنْ دُوْنِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
تو -ئه‌ى موحه‌ممه‌د- بێژه وان يێن پێگيرى ب دينێ جوهياتییێ يێ هاتییه ده‌ستێڤه‌دان كرى: ئه‌گه‌ر هوين -ژ دره‌و- بێژن كو د ناڤبه‌را هه‌مى مرۆڤان دا هوينن خۆشتڤییێن خودێ، پا دێ مرنێ بخوازن ئه‌گه‌ر هوين د ڤێ گۆتنا خۆ دا دڕاستگۆنه.
وَلَا يَتَمَنَّوْنَهٗ٘ اَبَدًاۣ بِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌۣ بِالظّٰلِمِيْنَ
وئه‌ڤ جوهییه قه‌ت داخوازا مرنێ ناكه‌ن؛ چونكى وان دنيا ژ ئاخره‌تێ خۆشتر دڤێت، وئه‌و دترسن خودێ وان عه‌زاب بده‌ت؛ ژ به‌ر كوفر وخرابییێن وان كرين. وخودێ ب زۆرداران يێ پڕزانايه، تشته‌ك ژ زۆردارییا وان ل وى به‌رزه نابت.
قُلْ اِنَّ الْمَوْتَ الَّذِيْ تَفِرُّوْنَ مِنْهُ فَاِنَّهٗ مُلٰقِيْكُمْ ثُمَّ تُرَدُّوْنَ اِلٰي عٰلِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
تو بێژه: هندى ئه‌و مرنه يا هوين ژێ دڕه‌ڤن چو ڕه‌ڤ ژێ نينن، وئه‌و هه‌ر دێ ب سه‌ر هه‌وه دا ئێت ئه‌گه‌ر ڕۆژا هه‌وه هات، پاشى ڕۆژا ڕابوونێ هوين دێ زڤڕنه نك خودێ زانايێ ب هه‌ر تشته‌كێ نه‌به‌رچاڤ ويێ به‌رچاڤ، ڤێجا ئه‌و دێ بێژته هه‌وه كانێ هه‌وه چ كرییه، وئه‌و دێ هه‌وه سه‌را وى كارى جزا ده‌ت.
يٰ٘اَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْ٘ا اِذَا نُوْدِيَ لِلصَّلٰوةِ مِنْ يَّوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا اِلٰي ذِكْرِ اللّٰهِ وَذَرُوا الْبَيْعَ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
ئه‌ى ئه‌وێن باوه‌رى ب خودێ ئيناى ودويكه‌فتنا پێغه‌مبه‌رێ وى كرى، ئه‌گه‌ر بانگهلدێرى ل ڕۆژا ئه‌ينییێ بۆ نڤێژێ بانگ دا، هوين بۆ گوهدانا خوتبێ وكرنا نڤێژێ له‌زێ بكه‌ن، وكڕين وفرۆتنێ وهه‌ر تشته‌كێ هه‌وه موژيل بكه‌ت بهێلن، ئه‌ڤ كاره يێ فه‌رمان پێ ل هه‌وه هاتییه كرن بۆ هه‌وه چێتره؛ ژ به‌ر وێ خێر وگونه‌هـ ژێبرنا دێ گه‌هته هه‌وه، ئه‌گه‌ر هوين مفايێ خۆ بزانن وێ چه‌ندێ بكه‌ن. وئه‌ڤ ئايه‌ته ده‌ليله كو واجبه مرۆڤ بچته نڤێژا ئه‌ينییێ وگوهدارییا خوتبێ بكه‌ت.
فَاِذَا قُضِيَتِ الصَّلٰوةُ فَانْتَشِرُوْا فِي الْاَرْضِ وَابْتَغُوْا مِنْ فَضْلِ اللّٰهِ وَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَثِيْرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ
ڤێجا ئه‌گه‌ر هه‌وه گوهدارییا خوتبێ كر، وهه‌وه نڤێژ كر، هوين ل عه‌ردى به‌لاڤ ببن، وهوين ب كه‌دا خۆ داخوازا ڕزقى ژ خودێ بكه‌ن، وهوين د هه‌مى حالان دا گه‌له‌ك زكرێ خودێ بكه‌ن؛ دا به‌لكى هوين خێرا دنيايێ وئاخره‌تێ ب ده‌ست خۆ بێخن.
وَاِذَا رَاَوْا تِجَارَةً اَوْ لَهْوَا اِۨنْفَضُّوْ٘ا اِلَيْهَا وَتَرَكُوْكَ قَآئِمًا قُلْ مَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ مِّنَ اللَّهْوِ وَمِنَ التِّجَارَةِ وَاللّٰهُ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ
وئه‌گه‌ر هنده‌ك موسلمانان بازرگانییه‌ك يان هنده‌ك موژيلاهییا دنيايێ وخه‌ملا وێ ديت ئه‌و دێ قه‌ست كه‌نێ، ودێ ته -ئه‌ى موحه‌ممه‌د- ڕاوه‌سـتاى ل سه‌ر منبه‌رێ هێلن، تو -ئه‌ى موحه‌ممه‌د- بێژه وان: ئه‌و خێر وخۆشییا ل نك خودێ هه‌ى ژ وێ موژيلاهى وبازرگانییێ ب مفاتره، وخودێ -ب تنێ- چێترينێ ڕزقده‌هانه، ڤێجا هوين ڕزقى ژ وى بخوازن، و ب گوهدارییا ئه‌مرێ وى هوين خێرا دنيايێ وئاخره‌تێ بخوازن.