وَالْعٰدِيٰتِ ضَبْحًا
خودێ ب وان هه‌سپان سويند خوار ئه‌وێن د ڕێكا وى دا دبه‌زن، و ژ به‌ر به‌زينێ ده‌نگ ژێ ده‌ردكه‌ڤت. وبۆ مرۆڤى چێ نابت ژبلی خودێ ب تشته‌كێ دى سويند بخۆت؛ چونكى ئه‌و شركه.
فَالْمُوْرِيٰتِ قَدْحًا
و ب وان هه‌سپێن چريسك ژ سمێن وان دپه‌شن؛ ژ به‌ر چوونا وان يا ب له‌ز.
فَالْمُغِيْرٰتِ صُبْحًا
وئه‌وێن سپێدێ هێرشێ دده‌نه سه‌ر دوژمنان.
فَاَثَرْنَ بِهٖ نَقْعًا
ڤێجا ب وێ به‌زا خۆ توزێ ڕادكه‌ن.
فَوَسَطْنَ بِهٖ جَمْعًا
و ب خودانێن خۆ ڤه دچنه د نيڤا كۆما دوژمنان دا.
اِنَّ الْاِنْسَانَ لِرَبِّهٖ لَكَنُوْدٌ
هندى مرۆڤه قه‌نجییێن خودايێ خۆ گه‌له‌ك ڤه‌دشێرت.
وَاِنَّهٗ عَلٰي ذٰلِكَ لَشَهِيْدٌ
وهندى ئه‌وه ئه‌و ل سه‌ر ڤى قه‌نجى ڤه‌شێرییا خۆ شاهده وئعترافێ دكه‌ت.
وَاِنَّهٗ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيْدٌ
وئه‌و بۆ ڤيانا مالی يێ دژواره.
اَفَلَا يَعْلَمُ اِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُوْرِ
ئه‌رێ ڤێجا ما مرۆڤ نزانت كانێ چو ل به‌را وى هه‌يه ئه‌گه‌ر خودێ مرى بۆ حسێبێ وجزادانێ ژ گۆڕان ده‌رێخستن؟
وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُوْرِ
وئه‌گه‌ر هه‌ر تشته‌كێ د سنگان دا ژ باشى وخرابییان هاته ده‌رێخستـن.
اِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَّخَبِيْرٌ
هندى خودايێ وانه وێ ڕۆژێ ب وان وكريارێن وان يێ شاره‌زايه، تشته‌ك ژێ ل به‌ر وى به‌رزه نابت.